Ortak Hayatlar

Birbirimizden çok farklı olsakta hepimiz benzer korkulara, endişelere sahibiz. Ortak acılarımız, duygularımız, şarkılarımız, gözyaşlarımız, hayallerimiz var. 
kendimizi korumak için, korkularımızla, kaygılarımızla ördüğümüz, olumsuz düşünce ve inançlarımızla tutsak olduğumuz, güvenli sandığımız zindanlarımızda sürdürdüğümüz hayatlar benzer.
Korkular, kırgınlıklar, öfkeler biriktirirken ruhumuzda, eksik olanı ararken dünyamızda, yorgun gözlerimiz karşılaşıyor bir sabah vakti.
Yalnız değilim biliyorum, bu his bana güç veriyor. Birlikte gerçekleştireceğimiz hayallerimiz var, inanıyorum. Ortak kederlerimize gülümsüyorum ve günaydın diyorum sana ve yepyeni güne.

Ne mutlu bana

Psikologlar ve Psikiyatrisler Derneğinde makalem yayınlanmış. Çok heyecanlandım, çok mutlu oldum. Yüzümde kocaman bir gülümseme, kalbimde kelebekler pır pır. Kendinden memnun olmak tam da böyle bir şey sanırım.

http://www.ppd.com.tr/makale/dusunce-gucu.html

Ne zaman?

Ne zaman bıraktınız kendinizi sevmeyi, başkalarını deli gibi sevmeye başladığınızda mı? Başkaları tarafından sevilmeye ve onay görmeye çok ihtiyacınız olduğunu keşfettiğiniz gün mü?
Ne zaman vazgeçtiniz hayatın size güzel şeyler getireceğine inanmayı, çocuksu bir heyacanla, gülümseyerek yeni güne başlamayı?
İlk hayal kırıklığınızda mı, ilk yenilginizde mi?
Kaybettiniz belki bir sürü defa ve ben hep kaybedenim deyip düştünüz yollara, kimbilir kaç fırsatı görmeden, karanlık içinde, hep kaybetmeye mahkum ettiniz kendinizi.
Sana soruyorum kendi değerini çoktan unutmuş, kendini sımsıkı sarmak yerine, başkalarının sevgilerine sarılmaya çalışan, özgür olmak isterken korkularına tutsak güzel insan hatırlar mısın ne zamandı?

Sevmek Özgürleşmektir

Yaşama sevincim, yeni dünyalar keşfetmeye merakımla birleşince, ben çok başka anlamlara bürünmeye başladım. Gerçekten sevmeyi öğrendikçe bugüne kadar yaşadığım tüm ilişkilerde korku, kaygı ve beklentilerden oluşturduğum yumağa sevgi adını verdiğimi ve bu nedenle kendimi hep yorgun, mutsuz hissettiğimi keşfettim. İhtiyacımız olanın kendimizi olduğumuz gibi sevmek olduğunu bilmeden, içimizdeki derin boşluğu doldurmak için başkaları tarafından sevilmeye çılgın gibi aç oluyoruz. Bir türlü doyamıyor, bize verilen sevgilerle yetinmiyoruz. Daha fazlasını istiyor, tüm enerjimizi yaşadığımız bu ilişkiye vererek yoruluyor kendimizi bir yerlerde unutup, başka dünyalarda kayboluyoruz çoğu zaman. Bazen de bu sevgi açlığı yüzünden bizi sevmeyenlerin peşinden koşup, kendimizi sevdirmeye, başkası tarafından değer görerek, kendimize değer vermeye, içimizdeki bu boşluğu doldurmaya çalışıyoruz.
Oysa kendimizi sevmekle başlamalıyız. Eksiklerimiz, hatalarımız, korkularımız, pişmanlıklarımızla yorulmuş ruhumuzu şefkatle sarmalayıp iyileştirmeliyiz. O zaman dünya daha az korkunç görünecek gözümüze, sevmeler daha bir keyifli olacak. Yaşam daha güzel olacak. İnanın bana. Korkulardan, beklentilerden arınmış sevgi özgürlüktür.

Ağustos Böceği

Ağustos ayı benim ayım. Başka bir keyifli olurum. Sadece bana ait bir gün... Yaşama gözlerimi açtığım tatlı, sıcak bir ağustos akşamı. 
30'larıma geldiğimde doğum günümü kutlamak için bir nedenim olmadığını düşünmeye başlamıştım. Hatta bana yaşlandığımı hatırlatan bu günü sonsuza dek unutmak istiyordum. Kutlayacak ne vardı? Bence yas tutmalıydım, ömrümden bir yıl azaldı diye şarkılar söyleyip kutlama yapmak çok korkunç, acımasız görünüyordu.
Kendimi, yaşamımı, sahip olduğum her şeyi kabullenmeyi ve sevmeyi öğrendiğimden beri, sahip olduğum tüm güzellikleri her an kutlamaya başladığım günden beri ağustos ayı beni heyecanlandırıyor. Nefes aldığım bir yıl için şükrediyorum. Yolculuğum boyunca öğrendiklerimi değerlendirip, bundan sonra yaşayacağım harika deneyimlerin hayalini kuruyorum. Yaşama sevincimi daha da artırıp, daha da seviyorum nefes almayı. Kendimi sevdikçe güzelleşiyorum, öğrendikçe, geliştikçe aydınlanıyor ruhum. Mutlu, huzurlu, sağlıklı, sevgi dolu bir dünyadayım.
Mutlu olmak, kutlama yapmak, yaşam sevincinizle yeni güne gülümsemek için ne çok nedeniniz var.
Sevgiler

Zamanda yolculuk

Geleceğe dönüş filminde olduğu gibi zamanlar arasında yolculuk ediyoruz aslında. Bedenimiz şimdiki anda dururken hızla geçmişe gideriz. Geçmişte yaşadığımız üzüntü verici bir olayın içine dalıveririz bir anda. Renkler, koku, tat her şey çok canlıdır. Bizde bıraktığı acı midemizi yakar yine. Gözlerimizden yaşlar gelir belki. Pişmanlıklar bedenimize ağır gelir, oturduğumuz koltukta küçülürüz gitgide. Yanımızdaki sorar iyi misin? Geçmişten hızla şimdiye gelir ruhumuz bedenimizle kısa bir an bütünleşir. ''İyiyim''
Bazen de gece uyumadan önce hayallere dalarız. Çok istediğimiz bir şey gerçekleşir hayallerimizde. Yüzümüzde kocaman bir gülümseme, gözlerimiz ışıl ışıl, bedenimiz huzurlu dalarız uykuya. Geleceğe keyifli bir yolculuğa çıkmış ve tatlı bir rüyaya dalmışızdır.
Geçmiş ve gelecek arasında yolculuklar yapar ruhumuz. Eğer geçmişe gidip kendimizle, pişmanlıklarımız, öfkelerimiz, kırgınlıklarımız, keşkelerimizle yüzleşir ve uzlaşma sağlarsak, geleceğimizi değiştirebiliriz. Geçmişin ağırlığından kurtulduğumuzda şimdiyi çok daha keyifli yaşayabilir ve istediğimiz geleceği yaratabiliriz. Şimdiden iyi yolculukla