Uzun süreli ilişkiler benim için bilinmez bir alan. Kendimi çok güvensiz, savunmasız hissettiğim, kontrol edemediğim, önümü göremediğim, sık, loş, soğuk bir ormanda yürüyorum sanki. Belirsizliklerle, kaygılar, endişeler, ve güvensizliklerle dolu bu ormanda yolumu bulmaya çalışırken, sevgilimi her geçen gün daha da benimseyip, sevdikçe, kaybetmekten, hazırlıksız, savunmasız yakalanıp hayal kırıklığına uğramaktan, üzülmekten de her an daha da çok korkuyorum. Böyle panik anlarında tüm kabuslarım etrafımı sarıyor. Sıkışıp kalıyorum geçmişten beri taşıdığım olumsuz düşüncelerim ve inanç kalıplarım arasında. Yürümeye zorlasam da kendimi, nafile, ormanın derinliklerinde soluksuz öylece kalıveriyorum. Düşüncelerim ve deneyimlerimle oluşturduğum inançlarım ruhumu esir alıyor. Kulağımda susturamadığım sesler. Ben ona cevap verene kadar hiç durmadan anlatıyor, beni korumak istiyor. Korkmuş çok… Dinliyorum onu şimdi.
‘’Her güzel şey biter. Nasıl olsa bitecek bu ilişki en iyisi sen, şimdi bu bilinmezlikten kurtul. Bir an önce güvenli bölgene, yalnızlığına sarıl. Orada daha huzurlusun biliyorsun, o zaman güç sende oluyor, kimseye ihtiyacın yok senin. Tek başına harika değil misin sen? Yarın seni terk edecek mi, artık eskisi kadar seni sevmiyor mu, bak artık eski heyecan kalmadı, başkasını bulacak sen de biliyorsun, ne kadar sürer ki bu aşk denilen şey, aldatılacaksın yine! Sen de bunu başından beri biliyorsun, artık daha fazla kandırma kendini, hemen hazırla kendini, güçlü ol ve yoluna tek başına devam et. Zaten sen aslında hep yalnız değil misin? Yalnızlığınla buluş, kurtul bu bilinmezlikten. Korkularından kurtulmak için, yeniden özgür kalmak için yarın ne olacağını bilmediğin, seni güçsüz hissettiren bu duygudan kurtul’’
Evet seni duyuyorum. Ruhumu karartan, beni sürekli dibe çeken, kendi düşüncelerimle yarattığım bu karanlığı görüyorum. Bu kabusu yaşıyorum. Bu kabustan uyanmak istiyorum. Ruhumu esir alan, kalbimdeki o derin sevgiyi yaşamama izin vermeyen bu korkulardan kurtulmak istiyorum ben. Yarına güvenmek, bugün güvenli adımlarla sevgiyle yürümeye devam etmek istiyorum. Bilinmezliğe güvenmeyi seçmek istiyorum. Her şeye rağmen yaşamayı seçmek istiyorum ben bugün. Olumsuz düşüncelerimden, beni yoran inançlarımdan kurtulup ışığa doğru yürümek istiyorum ben.
Derin bir nefes alıyorum. Korkularıma rağmen sevmeyi seçiyorum bugün ve vazgeçmeden her gün!
Hepimiz kendimizi sevmek istiyoruz. Kendimizi sevebilmek için farklı yollar seçiyoruz. Kimimizin daha güzel görünmeye, zayıflamaya, kilo almaya, yeni kıyafetlere ihtiyacı var. Kimimizin daha çok para kazanmaya, daha çok harcamaya, daha çok almaya, daha güçlü ünvanlara ihtiyacı var. Kimimizin daha çok sevilmesi, onaylanması, alkışlanması gerek kendini sevebilmek için.Kendinizi olduğunuz gibi, değiştirmeden sevebilmek için neye ihtiyacınız var hiç düşündünüz mü? Ruhunu, bedenini, aynada gördüğün seni değiştirmeden, eleştirmeden, sadece sevgiyle, şefkatle kucaklamaya ne dersin?
