Yüzleşmek

Terk edilmekten, yalnız kalmaktan çok korkuyorum. 
Terk edilirsen ne olur? Yalnız kalmak ne ifade ediyor senin için?
Elbette hayat devam eder, biliyorum yaşamaya devam ederim. Daha önce olduğu gibi yine ayağa kalkarım, güçlüyüm ben. Ölmem ya sonunda… Gülümsüyor.
Zihni konuşuyor. Zihni mantıklı açıklamalar yapıyor. Olması gerekeni anlatıyor bize. Bu sözler korkusunu hafifletmiyordu elbette.
Terk edilmek sana neler hissettiriyor?
Sevilmemek, çaresizlik, öfke, yarım kalmışlık… çok büyük bir acı, acı çekmek istemiyorum daha fazla.
Sevilmediğini hissettiğinde yaşadığın duyguları anlatır mısın bana?
Sevilmeyi hak etmiyorum belki de. Çocukluğumdan beri hep sevgisizlik, yalnızlık hissettim. Ailem tarafından sevilmek için hep yetersiz olduğumu düşündüm. Kendimi sevdirmeye çabaladım sürekli. Çocukluğumu düşündüğümde hep yalnız bir odada ağlarken görüyorum kendimi. Ve şimdi o yalnızlığı yeniden yaşamaktan korkuyorum. Sevgilimin davranışlarını sorguluyorum sürekli. Beni özledi mi, beni seviyor mu, benimle ilgileniyor mu, yoksa ilgisi eskisi gibi değil mi? Beni bırakıp gidecek diye endişe ettikçe ona daha çok yapışıyorum ve berbat göründüğümü fark etsem de engel olamıyorum kendime. Hep benimle olsun, sadece bana zaman ayırsın istiyorum. Benim dışımda keyif aldığı her şeyi tehdit olarak görüyorum. Bu beni öfkelendiriyor. Aciz hissediyorum o zaman kendimi. Çaresizlik ve korkular da hırçınlaştırıyor beni. O zaman ona saldırıp, canını yakmak istiyorum. Çünkü benim içimde bir yer hep acıyor.
Kendini çocukken ağlarken gördüğün odaya gider misin şimdi? Orada ağlayan küçük çocuğun yanına otur şimdi. Onu izle. Şimdi sen yetişkinsin. Lütfen ağlayan o çocukla konuş. Ona neler söylemek istiyorsun?
Ona sarılıyorum. Lütfen ağlama, ben yanındayım. Biz birlikteyiz. Seni her zaman koruyacağım. Sana çok iyi bakacağım. Acını anlıyorum. Seni çok seviyorum. O zaman sevilmediğini, seninle yeterince ilgilenilmediğini düşündün. Yalnızlık, çaresizlik hissettin. Oysa şimdi seni en çok seven ben varım, arkadaşların var, ailen de seni seviyor biliyorsun. O günler geride kaldı artık. Artık yetişkin olarak kurduğum ilişkilerime lütfen karışma, bozmaya çalışma ilişkilerimi. İzin ver ben kendim için en iyisini bulayım.
Şimdi ne hissediyorsun? Artık ilişkilerinde bir yetişkin olarak kendini konumlandırmaya, tüm duygu birikimlerini geride bırakıp, her şeyden bağımsız olarak durumları değerlendirmeye ve kendin için en uygun çözümleri bulmaya hazır mısın?

Esaret ve Özgürlük

Yoga yaparken sakatlanacağımdan, koşarken kalp krizi geçireceğimden, dalışta tüpümdeki havanın biteceğinden, aniden yukarı fırlayacağımdan ya da denizin derinliklerinde kaybolacağımdan korkan, sokakta köpek ya da kedi saldırısına uğrayacağımdan endişe duyduğumdan hayvan sevgisini tadamamışlığın eksikliğiyle sürdürmeye çalıştığım bir hayat... Korkularım yüzünden güzel olan her şeyi nasıl da kabusa çevirdiğime inanmak çok zor değil mi?
Korkular, endişeler, kaygılar nasıl etkiliyor yaşamımızı farkında mısınız? Yarın sabah erken kalkacağımız için akşamın tadını çıkaramayız. Terk edilmekten korktuğumuz için özgürce kalbimizi açamayız. Gururumuz kıralacak endişesiyle sevgimizi söyleyemeyiz. Başarısız olmaktan korktuğumuz için adım atamayız. Yalnız kalmaktan korktuğumuz için ayrılamayız. Yeniden başlamaya cesaret edemediğimiz için yeni iş arayamayız. Yarın için endişelenmekten bugünün tadını çıkaramayız. Kendimizde bulacaklarımızdan korktuğumuzdan kendimizle yüzleşmeye cesaret edemeyip kaçarız. Korkuların esaretinde yaşamaya çalışırız.
Hadi şimdi korkulardan, kaygılardan, endişelerden kurtulmak için küçük bir adım atmaya karar verin. Derin bir nefes alın ve korkularınıza esir olmamayı, özgür olmayı seçin.