Geçmişin Tozlu Yolları

Bazen kendimi geçmişin tozlu sokaklarında buluyorum. Kaybolmuş, yorgun, umutsuz. Avuçlarımda pişmanlıklar sımsıkı tutuyorum. Kalbim öfkeden ağırlaşmış. Öylece duruyorum sokağın ortasında... Sarılıyorum kendime şefkatle, gel diyorum benimle. Birlikte şimdiye gidelim. Şimdide akıyor zaman, orada yaşam var. Güven, huzur orada. Bırak geçmişindeki hüzünlerini, seni yoran, yolundan döndüren kırgınlıklarını. Geçmiş geçti, her zaman da geçecek. Kalbinde şimdinin sıcaklıklığını hisset sadece. Nefes aldığın an, kalbinin attığı an, sahip olduğun tek zaman. Gel birlikte bugüne gidelim. Sevgiyle, umutla, huzurla, güvenle bu anı yaşayalım. Bana ayrılan zaman ne kadar bilmiyorum. Bu güzel dünyada daha ne kadar kalacağım hiç bilemem. Fakat bu zamanı sevgiyle, huzurla yaşamayı seçebilirim. Öfkelerden, hırslardan, kötülükten uzak tutabilirim kalbimi. Yaşama sevinciyle her yeni güne başlayabilir, doğayla, vicdanımla uyumlu bir hayatı seçebilirim herkese ve her şeye rağmen.